BLOGGER TEMPLATES AND TWITTER BACKGROUNDS »

26 Kasım 2009 Perşembe

Aynanın Sesi

( Fikir Yiyen Tükenmez Kalemlerden )
Çekilen sifonlardan boşalan suyun tok yol alışı, parçalanıp, yoğaltılana dek. Apartman boşluğunda yankılanan bir martı kahkahası, boşluktan büyük.
Sıcak, yüzüme çarpık ısınan su.
Nanna nana nanna na na na…
Üst üste vurarak iki dizeyi, iki ritimli bir müzik.
Tuftuf tuf tuftuf tuf…
Martının kahkahası çalıyor sanıyorum önceleri, diğer sesleri. Kahkaha sustu, işte alıp götürmüş, haklıymışım.
Mumun sesi, aynanın sesi…
Kızgın çerçeve, kapatıyor boşluğu çat diye. Bense, bunca ses kime ulaşmayı ister ki diyorum.
Neden bir ses diğerine katılmaz, başka biri sadece onunki duyulsun ister. Düşünüyorum.
…yalnızlığın keyfine kalabalık varmak. Kalabalıkta kimsesizlik.

Serinlemiş yüzüm, biliyorum uzun dayanmayacak. Kayıtsız, hayalet sesim, çıt yok.
Menzile doğru perde perde, eğilip bükülerek yükselen sesleri dinliyorum.
Böylece karar verdiğim gibi kalabalık varıyorum keyfine yalnızlığın.
Aynanın sesi kırılıyor kulaklarımda; sıcak, pek uzakta esinti…




Cemil Atik

0 yorum: